ติวเตอร์|เรียนพิเศษ|สอนพิเศษ|กวดวิชาตัวต่อตัวที่บ้าน

 

ระดับอนุบาล (อ.1-3)

วิชาที่แนะนำให้เรียนเพื่อเตรียมตัว และสร้างความพร้อมจะมีภาษาอังกฤษทั้งทางด้านฟัง พูด อ่าน เขียน และจะมีคอร์สเสริมสร้างพัฒนาการเรื่องการรับรู้เพื่อให้น้องๆมีความสามารถและความเข้าใจอย่างถูกต้อง จะเป็นการพัฒนาความคิดอย่างยั่งยืน ติวเตอร์ที่แนะนำจะเน้นเป็นครูผู้หญิงเพราะเด็กในวัยนี้ต้องการความเข้าใจ และเอาใจใส่จะเป็นติวเตอร์ที่สอนด้วยความเข้าใจละเอียดอ่อน

 

ระดับประถม (ป.1-6)

ในช่วงวัยนี้เริ่มจะเป็นการเรียนที่อิงเนื้อหาและหลักสูตรตามกระทรวงศึกษาธิการมากขึ้น คือการเรียนจะเข้มข้นมากกว่าเดิม ติวเตอร์ที่สอนต้องมีความชำนาญเฉพาะด้านทั้งการคำนวณ และทางภาษา ส่วนใหญ่วิชาที่ผู้ปกครองต้องการครูสอนพิเศษเสริมจะมีวิชาคณิต วิทย์และภาษาอังกฤษ ครูผู้สอนที่ทางติวเตอร์โกโฮมแนะนำจะเป็นครูที่จบเฉพาะทาง เช่น วิชาคณิตจะเป็นติวเตอร์จบด้านวิศวฯ หรือถ้าเป็นภาษาอังกฤษติวเตอร์จะจบคณะอักษร เอกภาษาอังกฤษโดยตรง เพื่อให้การเรียนมีคุณภาพมากขึ้น

 

ระดับมัธยม (ม.1-6)

การเรียนในช่วงนี้ถือว่าหนักที่สุด และต้องเตรียมตัวสร้างความพร้อมก่อนเข้ามหาลัยซึ่งวิชาจะเริ่มแตกออกเป็นวิชาย่อยๆ และจะเรียนลึกเข้าไปอีก เช่น วิทยาศาสตร์จะแบ่งออกเป็น ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ ความยากจะค่อนข้างยากมาก ดังนั้นการเรียนพิเศษที่ดีควรเน้นให้ครูผู้สอนอธิบายให้กระชับและเข้าใจได้ง่าย มีเทคนิค หรือวิธีลัด สอนด้วยหลักความเข้าใจเป็นพื้นฐาน และสอนให้รู้จักการวิเคราะห์เพราะข้อสอบในระดับประเทศโจทย์จะเน้นไปทางวิเคราะห์ซะส่วนใหญ่ ติวเตอร์ที่สอนในระดับนี้ได้ต้องผ่านสนามสอบมาพอสมควรและต้องรู้แนวออกข้อสอบของสนามนั้นๆทางที่ดีคือต้องการเรียนคณะไหน ให้ติวเตอร์ที่เรียนคณะนั้นมาสอนเพื่อเป็นการสอนที่มีคุณภาพและรับรู้ถึงเนื้อหาวิชาเรียนจริงๆ

 

ขอขอบคุณรูปภาพสวยจาก karn.tv และ gotoknow.org

เหลือ อีกเพียง 2 ปีเศษ ประเทศไทย จะเปิดประตูเข้าสู่ประชาคมอาเซียน เราจะเตรียมตัวอย่างไรให้พร้อมกับการเปลี่ยน แปลงครั้งสำคัญนี้ ไม่ใช่แค่ให้ภาคอุตสาหกรรมที่ต้องปรับตัวตั้งรับเท่านั้น ภาคการศึกษาเองก็ต้องปรับระบบการเรียนการสอนให้สอดคล้องกับบริบทที่จะต้อง เปลี่ยนแปลงในอนาคตทั้งในด้านทักษะวิชาชีพและภาษา เพราะเมื่อมีการเปิดตัวเข้าสู่ประชาคมอาเซียนแล้วทุกอย่างจะอยู่บนพื้นฐาน ของการแข่งขัน

ดังนั้น การเรียนการสอนควรมีการ ปฏิรูป ไม่ใช่ปฏิรูปแต่องค์กรเพราะการสอนให้เด็กคิดเป็นไม่ใช่เรื่องง่าย ก่อนอื่นอาจารย์ต้องคิดเป็นก่อน ต้องปรับเปลี่ยน กลยุทธ์ในการเรียนการสอน ไม่ควรแยกระหว่างอุดมศึกษากับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ถ้าหากว่าครูหรืออาจารย์มีความรู้หรือข้อ มูลน้อยกว่าเด็กแล้วจะสอนเด็กได้อย่างไร เพราะในปัจจุบันเด็กมีการใช้เทคโนโลยีและศึกษาข้อมูลได้ดีกว่าผู้ใหญ่มีความ คล่องตัวมากกว่า ขณะที่อาจารย์ยังใช้เอกสารตำราเล่มเก่า แต่เด็กมีการค้นคว้าจากอินเตอร์เน็ตมาก่อนเรียบร้อยแล้ว

นายสมเกียรติ อ่อนวิมล นัก วิชาการด้านสื่อมวลชน ได้ให้ความเห็น ในเรื่องนี้ว่า การที่ประเทศไทยจะเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community) ในปี 2558 ในภาค ส่วนของประชาชน ทั้งประชาชนทั่วไป นักเรียน นักศึกษา และคนในท้องถิ่น ต้อง ปรับตัวเพื่อตั้งรับกับการแข่งขันในระดับประเทศ ประชาชนทั่วไปต้องถามตัวเองว่า ประกอบอาชีพอะไร อยากก้าวหน้าในอาชีพในระดับอาเซียนหรือไม่ ถ้าอยากก้าวหน้าต้องแข่งขันกับชาติอื่นให้ได้ คือ

1. หาความรู้ว่าอาเซียนคืออะไร

2. กระทบกับตัวเองในส่วนไหนบ้าง

3. ปรับปรุงตัวเอง หาความรู้ว่าควรจะทำอะไร หากจะทำอาชีพนี้ ต้องมีการประชุม อบรม สัมมนาหาความรู้จากผู้มีความรู้โดยเฉพาะ ซึ่งเป็นหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ตั้งแต่ระดับหมู่บ้าน ตำบล จังหวัดจนถึงกรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่นที่จะจัดระบบเผยแพร่ความรู้ ให้ตรงไปสู่ หมู่บ้านหรือ อบต. อบจ. เพื่อชาวบ้านจะได้ฟังและตั้งคำถามว่าตนต้องการอะไรบ้าง ซึ่งกรมการปกครองส่วนท้องถิ่นกำลังทดลองอยู่ ถ้าทุกตำบลมีกระบวนการให้ความรู้ก็จะสามารถพัฒนาไปได้ ในขณะที่ยังไม่รู้ก็ต้องหาความรู้จากสิ่งต่างๆ รอบตัว และปรับปรุงการสื่อสารของตัวเอง คือต้องรู้ภาษา อังกฤษและถ้าเป็นไปได้ให้รู้ภาษา ที่ 3 ด้วยคือภาษาในอาเซียนอีก ภาษาหนึ่ง

“เรา อยู่ในประชาคมอาเซียนตามความตกลง 10 ประเทศว่าจะทำอะไรร่วม กันแข่งกับประเทศอื่นๆ นอกอาเซียนบ้าง แข่งกันเองภายในบ้าง เป็นเรื่องที่ต้องดูแล ตัวเองให้ทัดเทียมกับประเทศอื่นๆ อีก 9 ประเทศที่อาจจะจริงจังและขยันกว่าเรา ประเทศไทยต้องตั้งตัวเองให้ทัดเทียมกับสิงคโปร์ มาเลเซีย และอินโดนีเซีย สิ่งที่ เราควรจะเร่งทำอย่างต่อเนื่องคือ รัฐบาล ต้องทำตามที่ประเทศอาเซียนตกลงกันในแผนปฏิบัติการไปสู่ประชาคมเศรษฐกิจอา เซียน หรือที่เรียกว่า Blueprint และแผนอื่นๆ อีกหลายแผน รัฐบาลต้องทำในเชิงโครงสร้าง นโยบาย และงานส่วน กลาง ต้องทำแผนไปสู่ประชาคมการศึกษา อาเซียนให้เป็นไปตามแผนประชาคมสังคม และวัฒนธรรมอาเซียน คือต้องมีแผนแม่บทของประเทศไทยว่าควรทำอะไร จัดงบประมาณ ผลักดันและทำงานที่รัฐบาลไม่ได้ปูพื้นฐานไว้” นายสมเกียรติ กล่าว

นายสมเกียรติ ยังเป็นห่วงเรื่องการ ศึกษาที่อาเซียนเองก็ไม่ได้ตื่นตัว ที่เห็นก็มีแต่เอกสาร คำประกาศแถลงการณ์ และ ปฏิญญาครั้งสุดท้ายที่ประกาศโดยประเทศ ไทยเป็นประธานที่ชะอำ หัวหิน ปี 2552 ให้อาเซียนทำแผนการศึกษา 5 ปี จนปัจจุบัน 3-4 ปีแล้วก็ยังไม่มี ฉะนั้นในภาพ รวมอาเซียนจึงไม่ตื่นตัวมากนักทางด้านการศึกษา ส่วนแต่ละประเทศเท่าที่ดูก็ไม่มี อะไรโดดเด่นหรือน่าตกใจ ทุกคนไปกันเรื่อยๆ ยกเว้นบางประเทศที่เจริญกว่าเรา ก็จะทำตามแผนแม่บทหรือแผนปฏิบัติการ แล้วเช่น การเชื่อมโยงด้วยระบบ ICT เพื่อ ให้ทุกโรงเรียนได้เข้าถึง Internet ความ เร็วสูง โดยรัฐจัดการให้ทุกโรงเรียนพูดถึง ในแวดวงอาเซียน ในข้อนี้ประเทศไทยด้อย กว่าประเทศต่างๆ มากมาย สิงคโปร์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย เสร็จไปนานแล้ว อย่างน้อยก็ปีกว่าแล้ว อินโดนีเซียก็เพิ่งเสร็จไป ปีเศษที่แล้ว ประเทศไทยยังเพียงแค่ทดลอง ใช้คอมพิวเตอร์คุณภาพต่ำ ที่เรียกว่า Tablet กับเด็กนักเรียน ป.1 บางคน ที่อื่นเค้า ไปกันคุณภาพสูง ฟรี ทุกโรงเรียนและเด็ก ทุกคนมีใช้ อันนี้เราล้าหลังมาก

พูดถึงการตื่นตัวในเรื่องการเรียนรู้ การปรับหลักสูตร ประเทศลาวทำเสร็จไป ประมาณ 3 ปีกว่าแล้ว หลักสูตรอาเซียนศึกษา ทั้งๆ ที่ยังไม่มีแผนกลางกับอาเซียน ประเทศไทยยังไม่มีหลักสูตรอะไรเลยเกี่ยว กับอาเซียน เพราะฉะนั้นจึงล้าหลังกว่าเพื่อนและหยุดนิ่ง รัฐบาลยังไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่ได้ทำหลักสูตรใหม่ ไม่ได้เตรียมเนื้อหาพื้นฐานที่อาเซียนกำหนด แต่ทุกโรงเรียนเริ่มตื่นตัวกันเอง ถือเป็น ข้อดีที่โรงเรียนทำตามนโยบายที่กระทรวงศึกษาธิการกำหนดไว้ เพราะฉะนั้น ในแง่การศึกษา ภาพรวมคือรัฐบาลไทย ไม่ตื่นตัว ไม่ทำโครงสร้างอะไรให้กับการ ศึกษา แต่กระทรวงศึกษาธิการตื่นตัวอยู่เสมอในนามของข้าราชการประจำ คือมีงบประมาณน้อยก็ทำโรงเรียนนำร่องประมาณ 50 กว่าโรงเรียน รวม แล้วคือ การตื่นตัวในสถาบันการศึกษา นั้นทำกันเอง ส่วนใหญ่ได้แค่การประชุม สัมมนาให้ความรู้และบรรยาย

ประชาคมอาเซียนจะเกิดขึ้นได้ การศึกษา คือกระบวนการหนึ่งของการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการ ยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนให้มั่นคงและยั่งยืนอย่างเท่าเทียมกัน



ที่มา - สยามธุรกิจฉบับวันที่ 8 - 10 ส.ค. 2555