ติวเตอร์|เรียนพิเศษ|สอนพิเศษ|กวดวิชาตัวต่อตัวที่บ้าน

คำถามเพื่อหาคำตอบ

• นามนับได้คืออะไร
• นับไม่ได้คืออะไร
• มีหลักเกณฑ์ในการแยกแยะอย่างไร

ก่อนอื่นลองเดาซิว่าฝรั่งถือว่าคำนามต่อไปนี้ำตัวใดนับได้ ตัวใดนับไม่ได้

chalk (ชอล์ก)   soap (สบู่)  paper (กระดาษ)  water (น้ำ) tea (ชา)

เฉลย …….คำนามดังกล่าว  เช่น chalk (ชอล์ก)  soap (สบู่) ฝรั่งถือว่าเป็นนามนับไม่ได้ครับ  นักเรียนหลายคนสังสัยว่าทำไมถึงนับไม่ได้ เดี๋่ยวค่อยเฉลยกันครับ

นามนับได้นับไม่ได้คืออะไร

นามนับได้ คือ นามที่นับได้เป็นตัว ๆ เวลานับก็นับตัวของมันเลย (มีหลายชิ้นส่วนประกอบกัน)
นามนับไม่ได้  คือ นามที่ไม่สามารถนับตัวของมันได้ ต้องนับภาชนะที่บรรจุ หรือว่าอย่างอื่นแทน

มีหลักเกณฑ์ในการแยกแยะอย่างไร

หลักเกณฑ์คร่าวๆ แต่ว่าใช้ได้ดีคือว่า

นามนับได้ มีหลายองค์ประกอบหรือหลายชิ้นส่วนรวมกัน
นามนับไม่ได้ มีองค์ประกอบเดียว

นามนับได้ มีหลายองค์ประกอบ หมายความว่า ต้องเอาหลายชิ้นส่วนมาประกอบกันนะครับ  และแต่ละชิ้นส่วนก็มีชื่อเรียกของมันเอง เช่น  bike (จักรยาน) ก็จะประกอบไปด้วยล้อ อาน โซ่ ฯลฯ   chair (เก้าอี้)  ประกอบไปด้วยเหล็ก ไม้ เบาะรองนั่ง ฯลฯ bird ประกอบไปด้วยปีก  ขา  หัว ฯลฯ เป็นต้น คำอื่นๆ ก็เหมือนกัน และเวลานับเขาก็จะนับ ดังนี้

a cat  แมวหนึ่งตัว / five cats แมวห้าตัว

a man ผู้ชายหนึ่งคน / two men  ผู้ชายสองคน

a car รถยนต์หนึ่งคัน / many cars รถยนต์หลายคัน

อ้าวแล้วทำไมหลายตัว เติม s แต่บางตัวไม่เติม กลับเปลี่ยนรูปไป เช่น man เป็น men

คำถามนี้จะตอบในหัวข้อ นามเอกพจน์ นามพหูพจน์ (Singular & Plural)

นามนับไม่ได้ มีเพียงองค์ประกอบเดียว หมายความว่า ไม่ว่าจะแบ่งแยกออกไปอย่างไร  เราก็ยังเรียกชื่อเดิมของมันอยู่ดี  ปกติจะป็นสารหรือของเหลวต่าง ๆ   เช่น กระดาษ  นักเรียนหลายคนคิดว่ากระดาษนับได้  (ภาษาไทยนับได้แต่ฝรั่งบอกว่า No) แต่ลองฉีกกระดาษออกมาซิครับ ไม่ว่าจะฉีกออกมากี่ชิ้น มันก็ยังเป็นกระดาษเหมือนเดิมใช่ไหมครับ อีกสักสองสามคำนะครับ ให้นักเรียนลองเอาสิ่งของต่อไปนี้มาหั่นออกสักสิบชิ้น ได้แก่  chalk, soap   ผลลัพธ์ที่ได้ก็เหมือนกับ paper ไช่ไหมครับ

ส่วนคำนามนับไม่ได้มีอะไรบ้าง การนับคำนามที่นับไม่ได้ทำอย่างไร เราจะได้เรียนรู้ในหัวข้อ นามนับไม่ได้ (Uncountable Noun)

ฉะนั้นสรุปได้ว่า

นามนับได้ คือ  นามที่แบ่งแยกแล้วจะไม่สามารถเรียกชื่อเดิมได้
นามนับไม่ได้  คือ  นามที่แบ่งแยกแล้วจะมีชื่อเรียกเดิม

 นี่คือหลักการคร่าวๆ ที่ฝรั่งแบ่งแยกความแตกต่างระหว่างนามนับได้ และนามนับไม่ได้ ไม่ต้องเถียงเขานะครับ เพราะเรากำลังเรียนรู้หลักภาษาของเขา เขาว่ามาอย่างนี้ เราก็จดจำไว้แล้วกัน

 

ขอขอบคุณบทความดีๆจาก ภาษาอังกฤษออนไลน์.com

ปัญหาการศึกษาไทยที่กำลังเป็นไปในขณะนี้ ดูเหมือนว่าจะวกวนกลับไปมา โดยเฉพาะเรื่องมาตรฐานการศึกษาในทุกระดับ และเป็นประเด็นที่ต่อเนื่องมาจากระบบการบริหารจัดการโดยรัฐแทบทั้งสิ้น

ทั้งในด้านนโยบายและการนำไปปฏิบัติ และสัมพันธ์แนบแน่นกับเรื่องของงบประมาณ หรือเงินที่ใช้จ่ายในการศึกษา ก็อย่างที่ทราบกันดีกว่าองค์ประกอบของการศึกษาแวดล้อมไปด้วยหลากหลายปัจจัย ไล่เลียงตั้งแต่อาคารสถานที่ อุปกรณ์และเครื่องไม้เครื่องมือ พื้นที่ และบุคลากรทางการศึกษา ครูหรืออาจารย์ผู้สอน

ซึ่งหลายฝ่ายวิตกกังวลกันไปในด้านลบมากกว่า หรือออกไปในทำนองล้มเหลวในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ทั้งระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ความตกต่ำของระบบการศึกษาขั้นนี้อยู่ที่ปัญหาด้านงบประมาณ จำนวนบุคลากร/ครู และความรู้ความสามารถที่ไม่สอดคล้องกับปริมาณหรือจำนวนนักเรียน กล่าวคือโรงเรียนและนักเรียนมีเป็นจำนวนมาก แต่บุคลากรมีไม่เพียงพอ หรือไม่ก็มีโรงเรียนบางแห่งที่มีนักเรียนจำนวนน้อยมาก เพียงไม่กี่สิบคน ในขณะที่ครูก็มีน้อย ทำหน้าที่เหมารวมการเรียนแทบทุกระดับชั้น ระดับอุดมศึกษาหรือมหาวิทยาลัยก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน คือมาตรฐานการสอนหรือคุณภาพการสอนตกต่ำย่ำอยู่กับที่หรือไม่ก็ออกไปในทำนอง ถอยหลังลงคลอง ไม่ทันกับการเปลี่ยนแปลงและความก้าวหน้าของนานาประเทศ ปัญหานานาประการที่ปรากฏอยู่ในระบบการศึกษาไทยจึงสัมพันธ์และแยกกันไม่ออก ทั้งในระดับพื้นฐานและระดับสูง

ในขณะที่ประเด็นสำคัญคือการมึนงงและวนเวียนอยู่กับการประกันคุณภาพการศึกษา ที่มุ่งเน้นอยู่กับการผลิตและจัดทำเอกสารรองรับการตรวจของหน่วยงานที่เกี่ยว ข้อง จนกระทั่งทำให้ครูหรืออาจารย์ที่ทำหน้าที่สอนมีภารกิจหลักคือทำเอกสารที่ว่า นั้น มากกว่าการมีเป้าหมายว่าทำอย่างไร? จะพัฒนาคุณภาพการสอนและการค้นคว้าหาความรู้เพื่อพัฒนาการสอนให้ดีขึ้น

เหนือสิ่งอื่นใด ระบบการศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยเฉพาะระดับมัธยมศึกษา ต่างหันเหเป้าหมายไปสู่ระบบการสอนที่มุ่งให้นักเรียนของตนสอบแข่งขันคัด เลือกเข้ามหาวิทยาลัยมากกว่าการสอนให้มีความรู้พื้นฐานอันเป็นการพัฒนาคนที่ สำคัญด้วยถือว่าเป็นรูปธรรมที่จับต้องได้ดีกว่าประเด็นข้างต้น และได้รับการยอมรับทั้งจากผู้ปกครองและผู้เรียน นานาปัญหาข้างต้น ณ ปัจจุบันจึงเปรียบเสมือนกับดักของระบบการศึกษาไทยที่ไร้ทางออก และคงอีกยาวนานหากยังคงยึดติดรูปแบบและไม่มองโลกข้างนอกว่าเป็นอย่างไร